Trening i fizjologia
Tapering: co to jest
Tapering, nazywany też taperem, to zaplanowane zmniejszenie obciążenia treningowego przed zawodami. Jego celem jest ograniczenie nagromadzonego zmęczenia przy zachowaniu wypracowanych możliwości, tak aby na starcie można było lepiej je wykorzystać.
Najczęściej zmniejsza się objętość, czyli łączny czas lub dystans treningu. Część pracy o wyższej intensywności zostaje, ale w mniejszej dawce. Dzięki temu określenie „utrzymanie intensywności” może oznaczać krótkie odcinki w znanym tempie przy znacznie krótszym całym treningu.
Co można zmniejszyć?
Mniej objętości można uzyskać przez skrócenie sesji, zmniejszenie liczby powtórzeń albo ograniczenie liczby treningów. Taper nie wymaga jednej z tych metod. Ważne jest całkowite obciążenie i reakcja zawodnika, a nie samo to, ile pozycji zostało w kalendarzu.
Przykładowo skrócenie części spokojnej przy zachowaniu kilku krótkich odcinków w tempie startowym pozwala zmniejszyć objętość bez obniżania intensywności samych odcinków.
Czym różni się od odpoczynku po sezonie?
Taper bezpośrednio przygotowuje do zawodów. Roztrenowanie służy odpoczynkowi po zakończeniu ważnego etapu sezonu i ma inny cel.
Długość taperu oraz skala redukcji zależą m.in. od wcześniejszych obciążeń, dystansu i indywidualnej reakcji. Jeden procent redukcji nie jest przepisem dla wszystkich dyscyplin. Miejsce tego etapu w całym sezonie wyjaśnia hasło periodyzacja.
Najczęstsze pytania
Czy tapering oznacza wyłącznie spokojne treningi?
Nie. Zwykle zmniejsza się przede wszystkim objętość, a część krótkich odcinków zachowuje intensywność. Utrzymanie intensywności odcinków nie oznacza pozostawienia pełnej długości i trudności wcześniejszych sesji.