Żywienie
Żel energetyczny: co to jest
Żel energetyczny to skoncentrowane źródło węglowodanów o konsystencji gęstego żelu lub miodu, pakowane zwykle w małą saszetkę do zjedzenia w trakcie wysiłku. Typowa porcja zawiera 20-30 g węglowodanów, czyli około 80-120 kcal. Część żeli ma dodatek sodu albo kofeiny (zwykle 25-100 mg kofeiny na porcję).
Czym żel różni się od napoju?
Stężenie cukrów w żelu jest bardzo duże: około 65-75 g węglowodanów na 100 ml, więc większość żeli popija się wodą albo rozcieńczonym napojem. Płyn pomaga w nawodnieniu i obniża stężenie węglowodanów w przewodzie pokarmowym.
Wyjątkiem są żele opisane jako izotoniczne, przeznaczone do spożycia bez popijania. O tym, co oznacza to określenie, przeczytasz w haśle izotonik.
Kiedy żel się przydaje?
Żel dostarcza węglowodany mięśniom i układowi nerwowemu w trakcie wysiłku. Przy wysiłku trwającym 2-3 godziny zalecenia mówią o około 60 g węglowodanów na godzinę. Przykład rachunkowy: to dwa albo trzy żele po 20-30 g, jeśli nic innego nie dostarcza Ci węglowodanów.
Przy bardzo długich zawodach zalecenia sięgają około 90 g na godzinę, ale wtedy potrzebna jest mieszanka cukrów wchłanianych w jelicie różnymi drogami (przez różne transportery), np. glukozy z fruktozą. Przy niskiej intensywności te wartości mogą być niższe.
Żel nie jest potrzebny przy każdym wysiłku. Może też wywołać problemy żołądkowe, dlatego nowy produkt sprawdzaj wcześniej na treningach, o czym więcej w haśle trening jelit. Lepkie węglowodany długo zostają na zębach, więc po żelu warto przepłukać usta wodą.
Najczęstsze pytania
Czy żel trzeba popijać wodą?
Większość tak, bo stężenie cukrów w żelu jest bardzo duże. Wyjątek to żele opisane przez producenta jako izotoniczne, przeznaczone do spożycia bez popijania, więc sprawdź opakowanie konkretnego produktu.